Biografie nieuwe hulpbisschop Mechelen-Brussel

Koenraad Vanhoutte (Oostende, 31 augustus 1957) is een katholiek priester en hulpbisschop in het aartsbisdom Mechelen-Brussel.

Vanhoutte is afkomstig uit Moere, een polderdorpje bij Gistel waar ook de Antwerpse bisschop Johan Bonny vandaan komt. Hij liep school aan het Onze-Lieve-Vrouwecollege van Gistel (het huidige Sint-Godelievecollege) en Oostende. Hij werd in Moere op 17 juli 1983 tot priester gewijd. Hij is bachelor in de wijsbegeerte (Katholieke Universiteit Leuven) en doctor in de theologie (Rome). Sinds 29 juni 1985 doceerde hij liturgie en algemene sacramentenleer als professor aan het Grootseminarie van Brugge.

Op 1 juli 2005 werd hij benoemd tot bisschoppelijk vicaris voor de parochies en de liturgie in opvolging van de overleden vicaris Noël Vangansbeke. Hij werd verantwoordelijk voor de parochiepastoraal, de liturgie en de vorming van leken. Hij was lid van de Bisschopsraad, van de Uitgebreide bisschopsraad, van het Consultorencollege en van de Diocesane priesterraad. Op 30 juni 2006 werd hij ook nog benoemd tot president van het Grootseminarie, na het onverwachte overlijden van kanunnik Eric Vanden Berghe. Deze functie vervulde hij tot in 2016. Hij is kanunnik van het kathedraalkapittel sinds september 2005.

Als vicaris leidde Vanhoutte het project ‘Parochieopbouw 2008-2012’. Hij was voorzitter van de Diocesane liturgische commissie en lid van de Interdiocesane commissie voor liturgische zielzorg. Hij was verantwoordelijke voor ‘De Bremstruik’ in Roeselare en voorzitter van het Werk voor priesterroepingen, van de Theologische academie – CCV en van het Platform permanente vorming.

Koen Vanhoutte is nooit onomstreden geweest. Omwille van het feit dat hij weinig emoties kent en alles wat hij doet heel berekend is, heeft hij in het Brugse bisdom de bijnaam ‘de sfynx’ gekregen. Hij staat bekend als intelligent maar ook als autoritair. Onder bisschop Jozef Dekesel, die erom bekend stond dat hij weinig armkracht bezat, was de macht van Koen Vanhoutte zo groot dat hij de bijnaam ‘schaduwbisschop’ kreeg. Ook werd het hem niet in dank afgenomen dat hij homoseksuele en pedofiele priesters verdedigde (zoals Tom F., Jeroen C. en de Vincent O. – een seminarist die een zoekertje had op een homowebsite). 

In kerkelijke milieus werd Koen Vanhoutte vaak genoemd als mogelijke opvolger van Vangheluwe. Nochtans, na de bijzondere commotie veroorzaakt door de voorgaande bisschop, werd de aanstelling van iemand van buiten het bisdom en die al de bisschoppelijke waardigheid bezat, verkieslijker geacht. Op 25 juni 2010 werd Jozef De Kesel, hulpbisschop van Mechelen-Brussel, tot 26ste bisschop van Brugge benoemd. Op 10 juli daaropvolgend nam hij bezit van zijn bisdom, tijdens een plechtigheid in de Sint-Salvatorskathedraal. Hiermee kwam een einde aan de opdracht van de diocesaan administrator, die opnieuw zijn vorige functies voltijds opnam.

Op 14 juli 2010 benoemde de bisschop hem tot vicaris-generaal, met behoud van zijn vorige bevoegdheden, in opvolging van vicaris-generaal Herman Vandecasteele die eervol ontslag verkreeg.

Op 14 december 2015 werd Koen Vanhoutte opnieuw gekozen tot diocesaan administrator nadat Jozef De Kesel bezit nam van de bisschopszetel van het aartsbisdom Mechelen-Brussel. Vanhoutte vervulde dit ambt tot 4 december 2016, de datum waarop Lode Aerts zijn taak als 27ste bisschop van Brugge opnam. Vervolgens bleef hij verder vicaris-generaal, zonder nog president van het seminarie te blijven.

Op 18 mei 2018 benoemde paus Franciscus Vanhoutte tot titulair bisschop van Thagora en hulpbisschop van het aartsbisdom Mechelen-Brussel, voor het vicariaat Vlaams-Brabant en Mechelen, in opvolging van de in juni 2017 overleden Leon Lemmens.

Naar aanleiding van zijn benoeming koos hij als wapenspreuk Veni sancte Spiritus – Kom, heilige Geest. De bisschopswijding werd vastgesteld op 2 september 2018, in de Sint-Romboutskathedraal in Mechelen.

Wikipedia (19-5-2018)