een treffende post op de weblog van IngridAiram. Ze heeft helemaal gelijk!

Vanochtend zijn we voor de verandering eens wezen kerken in de lokale parochie. Fietsafstand en met dit mooie weer was het heerlijk met de familie samen te kunnen fietsen. Geen crèche in deze kerk, dus onze grote kleine meid moest zich wat rustig zien te houden in de kerk. Voor haar doen best goed gelukt, voor ons was er wat minder bidtijd zullen we maar zeggen.

De kerk is mooi – een erg fijne bidatmosfeer vind ik zelf – en de Mis was niet onaardig. En toch ben ik verdrietig op de weg terug naar huis. Verdrietig omdat er altijd geknoeid lijkt met de liturgie van de dag. Met vaak de beste intenties worden allerlei dingen aangepast. Maar vaak gaat het ten koste van de waardigheid en de rust in de Mis. En ten koste van de voorspelbaarheid. Sommige mensen zullen die voorspelbaarheid saai vinden. Ik denk dat het juist rust geeft en gelegenheid tot reflectie en gebed.

lees verder